Als je een paard voor iemand rijdt,

of iemand rijdt jouw paard, hoe spreken we dan zaken af?


Eigenaar zoekt Ruiter brengt eigenaren en gebruikers van paarden en pony’s bij elkaar. Om een relatie aan te gaan waarvan zij allebei profijt van hebben. De ruiter krijgt de mogelijkheid om een kwaliteitsvol paard of pony te rijden en de eigenaar kan zijn/haar dieren door een getalenteerde ruiter laten trainen en opleiden. Deze vorm van samenwerking zal zich over een langere periode uitstrekken. Alleen dan kunnen de doelen worden bereikt die de eigenaar en de ruiter zichzelf en elkaar stellen. De insteek is dus een samenwerking voor langere duur.


Afspraken maken

Voor beide partijen is het raadzaam om vooraf naar elkaar toe duidelijk te maken welke intenties men heeft bij de samenwerking en onder welke condities de samenwerking wordt aangegaan. Over en weer worden rechten en plichten aangegaan. Al hebben beide partijen alle vertrouwen in elkaar, het is beslist verstandig om de afspraken die worden gemaakt vast te leggen. Partijen zijn vrij om de afspraken te maken die zij zelf willen. Echter is een samenwerking over langere tijd complex, zeker als het om een paard of pony gaat. Ook situaties waarvan men verwacht dat ze zich nooit zullen voordoen, behoeven regeling. Het is dan ook voor alle partijen verstandig om de samenwerking goed te doordenken. Een schriftelijk contract biedt dan uitkomst. Dat voorkomt ook geschillen over wat nu precies is afgesproken. Mondelinge afspraken binden partijen vanzelfsprekend ook, maar als er geschillen ontstaan over de vraag wat nu precies is afgesproken, dan ontstaan er gemakkelijk bewijsproblemen. Laat het daar niet op aan komen.


Contract

Omdat zo’n contract maatwerk is, laat Eigenaar zoekt Ruiter het aan partijen om de afspraken zelf op schrift te stellen. Wel volgen hierna een aantal onderwerpen waarvan Eigenaar zoekt Ruiter adviseert deze goed te regelen.

 

Zolang partijen op één lijn zitten zal er geen behoefte bestaan aan een samenwerkingscontract. Dat is een misvatting. Als het goed gaat kan het contract in de bureaula blijven liggen. Echter bewijst een contract zijn waarde als de ideeën van de partijen uit elkaar gaan lopen of de belangen tegengesteld raken. Dat is zeker geen ondenkbare situatie. Voorkom dit door de zaken met elkaar goed te regelen. De paardenwereld is conservatief. Het vastleggen van afspraken wordt soms als wantrouwen jegens de ander gezien. Dat is onzin. Voor elk spel gelden spelregels. Afspraken zijn de spelregels in een onderlinge relatie. Om geschillen over de uitleg daarvan te voorkomen is het noodzakelijk de spelregels goed op papier te krijgen. Dat voorkomt vaak een hoop gedoe.

 

In de rechtspraak zijn genoeg voorbeelden te vinden van verstoorde verhoudingen in de samenwerking rond paarden en pony’s zodanig dat er een rechter aan te pas moet komen. Een gerechtelijke procedure is niet alleen uitermate kostbaar, het doet de verhouding tussen partijen ook zeker geen goed. Zelfs als de relatie tussen partijen zakelijk is, kunnen serieuze conflicten ontstaan. En vaak is het nog ingrijpender als ondertussen een meer vriendschappelijke relatie was ontstaan. Die slaat dan soms zomaar om in vijandigheden. Als teruggevallen kan worden op een helder en sluitend contract is dit te voorkomen.

 

Wat in het contract vastleggen?

Wat moet u zeker regelen? Leg in het contract vast wat de bedoeling van de partijen is:

  • Blijft de eigendom van het paard bij de fokker/eigenaar of komt het paard in gemeenschappelijke eigendom met de ruiter, eventueel op termijn?
  • Waar wordt het paard gestald en wie draagt daarvan de kosten?
  • Wie draagt de kosten van het onderhoud van het paard: de voerkosten, de hoefsmid, de dierenarts, gebitsverzorging, medicatie etc.?
  • Worden de trainingsuren vergoed of is dat een investering van de ruiter? Hoe zit het met de kosten van trainingen bij een derde?
  • Wie draagt de kosten van transport en de kosten van deelname aan wedstrijden? Mag de ruiter het prijzengeld houden? Hoe gaan partijen om met lidmaatschap- en contributiekosten?
  • Wordt het paard verzekerd tegen ziektekosten, overlijden etc. en wie neemt die kosten voor zijn rekening? Ook de verzekering tegen aansprakelijkheid voor schade veroorzaakt door het paard behoeft regeling.
  • Mag het paard worden verkocht door de eigenaar en zo ja wanneer? Ontvangt de ruiter dan een deel van de verkoopsom en als dat het geval is, hoe wordt die vergoeding precies bepaald?
  • Als het paard ongeschikt raakt voor de sport, wat gebeurt er dan?
  • Mag de eigenaar het paard ophalen als in de training onvoldoende vorderingen worden gemaakt of als het paard onvoldoende kwaliteiten blijkt te bezitten voor het beoogde opleidingsniveau?

 

Er valt dus veel te regelen, zelfs als de samenwerking minder doelgericht en professioneel wordt ingestoken. Het houden van paarden gaat gepaard met kosten en risico’s. De kosten kunnen behoorlijk oplopen als de samenwerking zich over een lange periode uitstrekt. Zeker als er iets misgaat rond of door het paard kunnen partijen voor onverwacht hoge kosten komen te staan. DIt is al reden genoeg om goede afspraken te maken en die deugdelijk vast te leggen.

 

Aansprakelijkheid

Een onderwerp waarover de eigenaar en de ruiter niet vrijelijk kunnen contracteren is de aansprakelijkheid voor schade veroorzaakt door het paard of de pony. Juist omdat het houden van dieren risico’s met zich brengt heeft de wetgever in de wet een bijzondere regeling opgenomen ten aanzien van aansprakelijkheid voor schade die door dieren is veroorzaakt. De wet regelt voor dieren een risico-aansprakelijkheid voor de bezitter. In de kern komt die regeling er op neer, dat als een dier schade veroorzaakt de bezitter daarvoor opdraait. Of de bezitter schuld heeft of niet, is niet relevant. De wettelijke regeling beschermt het slachtoffer. Dit is een regeling die vergelijkbaar is met wat de wet regelt voor ouders van jonge kinderen, autobestuurders en eigenaren van gebouwen. Omdat een dier een eigen energie heeft en daardoor gevaar voor derden kan scheppen, heeft de wetgever ervoor gekozen om degene die het dier voor zijn hobby of bedrijfsmatig houdt in alle gevallen aansprakelijk te laten zijn. Ook als de bezitter geen schuld heeft. De wettelijke regeling is duidelijk. Echter kan de vraag ontstaan wie de bezitter van het dier is. Zeker in de paardenwereld is niet altijd duidelijk wie de bezitter van een paard of pony is. Vaak is dat gewoon de eigenaar. Wat als de eigenaar het paard onderbrengt bij de ruiter? Dan is de ruiter al snel bezitter, zeker als het paard daar voor langere tijd is gestald en wordt getraind. Bij een bedrijfsmatige gebruiker (een manege of professionele africhtingsstal) verlegt de wettelijke regeling de aansprakelijkheid naar het bedrijf. Belangrijk is dat de bezitter zich tegen het aansprakelijkheidsrisico laat verzekeren. Het advies is daarom goed uit te zoeken of u een aansprakelijkheidsverzekering hebt en zo ja of deze dekking biedt voor schade veroorzaakt door paarden. Komt u er niet uit, neem dan contact op met uw verzekeringsadviseur of rechtstreeks met uw verzekeraar.

 

Eigenaar zoekt Ruiter biedt deelnemers de optie om tegen een redelijke fee bij de juridische specialisten van Hekkelman Advocaten N.V. een contract te laten opstellen. Hekkelman Advocaten N.V. heeft meerdere specialisten op het terrein van het hippisch recht die ervaring hebben met het opstellen van contracten en ook anderszins kunnen adviseren over juridische kwesties rond paarden en pony’s. De advocaten van Hekkelman Advocaten N.V. zijn thuis in de paardenwereld.

 

Hekkelman Advocaten N.V. is gevestigd in Nijmegen. U vindt alle informatie over Hekkelman Advocaten N.V. via www.hekkelman.nl. De specialisten op het terrein van het hippisch recht zijn: mr. Dianne Jennissen, mr. José Jochemsen-Vernooij en mr. Peter Goumans. Op de website vindt u relevante publicaties van hen over diverse onderwerpen op het gebied van hippisch recht.

Copyright © Alle rechten voorbehouden